Główna :  O nas :  Impressum :  Literatura  :  Dla autorów :  Archiwum :  Publikacje :  Kontakt :  turystykakulturowa.ORG

 

Data wydania 29 maja 2010, redaktor prowadzący numeru: Paulina Ratkowska

Numer 6/2010 (czerwiec 2010)

 

Eventy

 

Łukasz J. Kędziora

Złoty Róg, Złoty Smok, Złoty Lajkonik i Złote Gody.

          W roku 1961 chyba niewiele osób wierzyło, że mariaż, ze wszech miar, artystycznego Krakowa z 10 muzą, znany jako Ogólnopolski Festiwal Filmów Krótkometrażowych, nie tylko przetrwa do dziś, ale i zaowocuje Krakowskim Festiwalem Filmowym, czyli jedną z najstarszych imprez tego typu w Europie. Już po raz 50, tym razem od 31 maja do 6 czerwca, 89 filmów dokumentalnych, animowanych oraz krótkich fabuł z całego świata do społu z koncertami, wystawami, pokazami plenerowymi oraz licznymi spotkaniami będzie kusiło krakowską publiczność.
          Podobnie, jak i w każdym związku, kinematograficzna retrospektywa ze stolicy małopolski przeżywała wiele wzlotów i upadków. Przez pierwsze trzy lata przegląd ograniczał się wyłącznie do rodzimych produkcji, jednak już w 1963 roku zyskał on rangę międzynarodową (Międzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych) i na festiwalu zaczęły gościć filmy zagraniczne. Pożegnanie z rzeczywistością realnego socjalizmu, a co za tym idzie, szereg przemian ustrojowych, politycznych i gospodarczych przełomu lat ’80 i ‘90 wpłynęło negatywnie na kondycję polskiej kinematografii, co niestety miało swój oddźwięk także w krakowskim przeglądzie. W latach 1990 – 1997 Międzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych miał bowiem do zaoferowania wyłącznie obrazy z poza granic Polski. Wraz z powrotem krajowej produkcji (w roku 1997), można mówić o kolejnym przełomie, który wprowadził festiwal na dobre tory dając asumpt do zmian, zarówno w samej formie, programie jak i nazewnictwie, bowiem od 41. edycji zaczął oficjalnie funkcjonować termin Krakowskim Festiwalu Filmowym (KFF).
          Przyglądając się losom filmowych retrospektyw, trudno nie zauważyć, że mimo rozpoznawalnej już marki i ugruntowanej pozycji, jest to projekt dynamiczny, rozwijający się wielokierunkowo i niezwykle otwarty na coraz to nowe koncepcje i inicjatywy. Na stałe do scenariusza przeglądu wpisane zostały, funkcjonujące wcześniej w ramach wielu pokazów specjalnych, Krakowskie Premiery Dokumentalne, Dźwięki muzyki, Refleksy, Noc Wideoklipów, Pokazy Szkół Filmowych, prezentacje filmów internetowych czy kina konkretnego narodu, np. Dzień Chiński. Wydaje się, że KFF, nie tylko walczy w ten sposób o widza, ale również o polską kinematografię i jej twórców, zarówno o tych obecnych jak i potencjalnych. A działająca od 2005 roku we współpracy z zagranicznymi partnerami dziecięca sekcja Festiwalu, dbająca o młodych amatorów kina, w wieku 5-16 lat, zdaje się tylko to potwierdzać.
          Obecnie filmy oceniane są w trzech głównych konkursach. Międzynarodowym i Krajowym Konkursie Filmów Krótkometrażowych, oraz najmłodszym, organizowanym od 2007 r., Międzynarodowym Konkursie Filmów Dokumentalnych, do którego kwalifikowanych jest dziesięć obrazów, w każdej z dwóch grup (filmy powyżej 60 minut oraz filmy z czasem trwania od 30 do 60 minut). Rodzime i zagraniczne produkcje rywalizują w trzech kategoriach: dokument, fabuła i animacja. A na zwycięzców czekają, Złoty Róg (międzynarodowy konkurs filmów dokumentalnych), Złoty Smok (międzynarodowy konkurs filmów krótkometrażowych) oraz Złoty Lajkonik (konkurs polski). 89 szczęśliwcom, którym udało się przebrnąć przez sito eliminacji (ponad 2000 zgłoszeń), pozostaje już tylko odliczanie czasu do dnia werdyktu międzynarodowego jury. Z pośród siedmiu składów jurorskich, swoją nagrodę przyzna również Jury FIPRESCI (Fédération Internationale de la Presse Cinématographique – Międzynarodowa Federacja Prasy Filmowej). Ten związek krytyków i publicystów filmowych, wyłania laureatów swojej nagrody krytyki filmowej na największych i najbardziej prestiżowych festiwalach filmowych świata. Co więcej, krakowski festiwal akredytowanych jest m.in. przez FIAPF (Międzynarodowa Federacja Producentów Filmowych), EFA (European Film Award) oraz The Academy of Motion Picture Arts and Sciences, dzięki czemu laureaci otrzymują bezpośrednią nominacje do nagród Europejskiej Akademii Filmowej, a także Oscarów (w kategoriach filmów krótkometrażowych). Jednak i to, nie koniec wyróżnień. Od 1998 r. Krakowski Festiwal Filmowy przyznaję Nagrodę Smoka Smoków, która ma uhonorować całokształt pracy artystycznej w dziedzinie filmu krótkometrażowego i dokumentalnego. Pierwszą statuetkę otrzymał, nieżyjący już, polski dokumentalista, Bohdan Kosiński. W kolejnych latach przyznano ją, m.in., klasykowi polskiej animacji Janowi Lenicy (1999 r.), niemieckiemu reżyserowi i scenarzyście Wernerowi Herzogowi (2002 r.), amerykańskiemu dokumentaliście Albertowi Mayslesowi (2004 r.), czy belgijskiemu animatorowi Raoulowi Servaise (2007 r.). Tegoroczny Smok Smoków powędruje do Jonasa Mekasa. Ten urodzony na Litwie amerykański filmowiec, artysta, poeta i pisarz uznawany jest za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli filmu awangardowego (tzw. New American Cinema.) zza oceanu. Wizytówką Mekasa są, m. in., Guns of the Teres (1961 r.); impersyjne "dzienniki" takie jak Walden (1969 r.); Lost, Lost, Lost (1975 r.); Reminiscences of a Voyage to Lithuania (1972 r.) czy dokument The Brig (1963 r.). W wywiadzie udzielonym przez dyrektora KFF, Krzysztofa Gierata dla portalu Stopklatka, czytamy: Mnie interesują tacy twórcy, jak nasz tegoroczny laureat Smoka Smoków Jonas Mekas, artysta legendarny, ale nieznany powszechnie, toteż chcę go pokazać młodym ludziom. W słowach tych znajduje się właśnie klucz, nie tylko, do zrozumienia idei samej nagrody ale przede wszystkim całego festiwalu, bo oprócz rozrywki samej w sobie, krakowski przegląd oferuje także, wysublimowane i niecodzienne, artystyczne smaki. Najlepiej zobrazują to słowa Zenona Laskowika, poznański klasyk humoreski, KFF po prostu jest „ambitnym programem artystycznym, czyli takie, które bawiąc uczą, ucząc wychowują, wychowując bawią…”
          Obok konkursowych emocji wartych polecenia jest szereg imprez towarzyszących i pozakonkursowych, także tych jubileuszowych: 50 lat Krakowskiego Festiwalu Filmowego w plakacie, wernisaż plakatów filmowych z kolekcji Krzysztofa Dydo, w krakowskim MCK (Międzynarodowe Centrum Kultury) dla zainteresowanych dostępna będzie wystawa fotografii Marcina Sautera, będąca reminiscencją filmowych zajęć autora w Moskwie, realizowanych w ramach programu Polska-Rosja, Nowe spojrzenie, w roku 2005. Hip-hopu, soulu, funk i R&B w wykonaniu zespołu SOFA będzie można posłuchać 4 czerwca z klubie Pauza. Pierwszego czerwca, w MCK, warsztaty: reżyser, operator, montażysta w filmie poprowadzi Marcin Koszałka (polski dokumentalista i operator filmowy). Trzy dni później (4.06), również w MCK, odbędzie spotkanie z izraelskimi filmowcami, producentami, szefami festiwali poświęcone m.in. omówieniu możliwości koprodukcyjnych pomiędzy naszymi krajami – Konferencja Focus on Israel. Szczegółowe informacje o konkursach i imprezach towarzyszących dostępne są na stronie: www.kff.com.pl/pl/
          50. jubileuszowy Krakowski Festiwal Filmowy zakończy, oprócz tradycyjnego wręczenia nagród laureatom Festiwalu i pokazu wyróżnionych filmów, recital Tomasza Stańki. Gale, która odbędzie się w Kinie Kijów poprowadzi Wojciech Mann. Pozostaje tylko życzyć szacownemu jubilatowi, co najmniej kolejnych 50 lat równie owocnej działalności…
 

 

Nasi Partnerzy

 

Copyright ©  Turystyka Kulturowa 2008-2018


Ta strona internetowa używa pliki cookies w celu dostosowania serwisu do potrzeb użytkowników i w celach statystycznych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Brak zmiany tych ustawień oznacza akceptację dla cookies stosowanych przez nasz serwis.
Zamknij