Główna :  O nas :  Impressum :  Literatura  :  Dla autorów :  Archiwum :  Publikacje :  Kontakt :  turystykakulturowa.ORG

 

Data wydania 30 marca 2010, redaktor prowadzący numeru: Karolina Buczkowska

Numer 4/2010 (kwiecień 2010)

 

Eventy

 

Paulina Ratkowska

Teatralna prowincja w stolicy

XXX Warszawskie Spotkania Teatralne, 11-27 kwietnia 2010 r.

          Nie od dziś wiadomo, że „teatralna Polska” dzieli się na stolicę i całą resztę kraju, czyli „teatralną prowincję”. Nawet jeśli w innych miastach kraju działają prężne ośrodki teatralne, to jest ich nieproporcjonalnie mniej w porównaniu z ilością scen oraz eventów teatralnych i okołoteatralnych organizowanych w Warszawie. Regułą stało się już także, że większość najlepszych przedstawień oraz artystów skupiona jest właśnie wokół scen stołecznych. Jakby tego było mało, Prezydent Miasta Warszawy postanowiła reaktywować jeden z najstarszych polskich festiwali teatralnych, który w czasach poprzedniego systemu politycznego postrzegany był jako najważniejsza impreza teatralna Polski. Mowa tu o Warszawskich Spotkaniach Teatralnych, zainicjowanych w 1965 roku i kontynuowanych do 2000 roku. W XXI wieku imprezę zawieszono, by powrócić do tej niej w 2008 roku. I powrócić z sukcesem.
          Kiedy inicjowano Warszawskie Spotkania Teatralne, za główne zadanie stawiano sobie zaprezentowanie stołecznej publiczności najlepszych spektakli sezonu, zrealizowanych w innych ośrodkach. Przegląd ten miał charakter ogólnopolski, a zaproszenie na festiwal było wielkim zaszczytem i nagrodą samą w sobie. Dla artysty występy w takcie tego przeglądu wiązały się z uznaniem dla jego osiągnięć i pozycji. Przez cały sezon po kraju jeździli recenzenci z prasy branżowej oraz organizatorzy Spotkań, którzy przyglądali się nowym spektaklom, a następnie zapraszali wybrane przedstawienia na koniec jesieni na stołeczne sceny. Dobra passa imprezy skończyła się wraz z przemianami ustrojowymi.
          Kiedy w 2000 roku festiwal po kilku problematycznych sezonach ostatecznie zniknął z warszawskiego kalendarza kulturalnego, praktycznie natychmiast podjęto próbę wskrzeszenia go – w odmiennej postaci i pod nową nazwą. Teatr Dramatyczny pod dyrekcją Piotra Cieplaka stworzył jesienny przegląd: Festiwal Festiwali, na który zapraszane były najlepsze produkcje sezonu z kraju, a także z zagranicy. W 2008 roku z inicjatywą powrotu do starszej formy imprezy wyszła wspomniana wcześniej Prezydent Warszawy i tak na nowo Warszawskie Spotkania Teatralne – o nieco odświeżonej formule na miarę i potrzebę XXI wieku – wróciła do stolicy, zachowując przy tym jednolitą numerację.
          W trakcie kolejnych edycji Spotkań prezentowane są dokonania reżyserów różnych pokoleń, liczą się świeże pomysły oraz nowe formy. Nowością jest przeniknięcie pierwiastka międzynarodowego w postaci udziału zagranicznych artystów w polskich produkcjach lub zapraszanie międzynarodowych koprodukcji z udziałem polskich twórców. Sama impreza podzielona została na dwa nurty – program główny, w którym prezentowane są zaproszone spektakle oraz przegląd teatru z określonego środowiska czy obszaru. Do tego dochodzą imprezy towarzyszące w formie pokazów filmowych, koncertów, promocji książek czy wykładów. Organizowany jest także cykl promujący polski teatr przeznaczony dla organizatorów festiwali z zagranicy oraz dla animatorów z kraju.
          Warszawskie Spotkania Teatralne w nowej szacie zyskały nowego organizatora w postaci Instytutu Teatralnego, czyli ośrodka dotychczas zajmującego się badaniem życia teatralnego. Impreza bardzo szybko zyskała także sympatię widzów i została docenione przez organizatorów plebiscytów popularności imprez kulturowych. Festiwal dwukrotnie był nominowany do nagrody Gazety Wyborczej „WDECHY” w kategorii „Wydarzenie roku”, którą w końcu otrzymał na początku 2010 roku za edycję ubiegłoroczną. Niestety nowe Spotkania Teatralne przystąpiły również do brutalnej walki o widza i sponsora, która jest równie nierówna jak rozłożenie sił teatralnych w Polsce. Przegląd nie jest już organizowany tradycyjnie późną jesienią, kiedy odbywa się relatywnie mniej dużych i atrakcyjnych imprez, ale wiosną, w kwietniu czy maju, kiedy ogólnie następuje koncentracja i wiosenna reaktywacja życia eventowego.
          W tym roku jubileuszowe, 30. Warszawskie Spotkania Teatralne odbędą się w dn. 11-27 kwietnia. W ciągu 17-stu festiwalowych dni warszawska publiczność będzie miała możliwość obejrzeć 30 przedstawień granych w teatrach i przestrzeniach nieteatralnych. Jako dwie największe atrakcje organizatorzy zapowiadają na otwarcie festiwalu polską premierę spektaklu „Tramwaj”, który Krzysztof Warlikowski zrealizował w Paryżu oraz „Biesy” w reżyserii Andrzeja Wajdy – na zamknięcie. Wśród innych zaproszonych spektakli na scenach Teatru Studio, Polskiego, Nowego, Koneser oraz Studia Tęcza obejrzeć będzie można spektakle z Krakowa, Wrocławia, Poznania, Gdańska, Łodzi, Opola, Bydgoszczy oraz Kalisza. W cyklu prezentacji dokonań ciekawego teatru pozastołecznego będzie można obejrzeć spektakle Teatru Dramatycznego im. Józefa Szaniawskiego z Wałbrzycha – „Niech żyje wojna!!!”, „Olga Tokarczuk z Wałbrzycha”, „Opętani” oraz „Zemsta”. W cyklu „Wydarzenia” zorganizowany zostanie panel dyskusyjny na temat fenomenu wałbrzyskiego teatru, cykl spotkań „Wałbrzych odczytany”, czyli czytanie dramatów oraz projekcje tamtejszych spektakli archiwalnych. Pół godziny przed spektaklami teatrolodzy i antropolodzy kultury będą robić wprowadzenia do spektakli w formie mini wykładów. W tym roku pojawi się po raz pierwszy nurt spektakli dla dzieci zatytułowany – Małe Warszawskie Spotkania Teatralne, w którym zostanie zaprezentowanych 7 przedstawień z najlepszych teatrów lalkarskich w kraju: toruńskiego teatru Baj Pomorski, białostockiego Teatru Lalek, bydgoskiego Teatru Polskiego, szczecińskiego Teatru Lalek Pleciuga czy Teatr Lalek Banialuka z Bielska – Białej.
          Ciekawie zapowiada się również cykl imprez towarzyszących, w ramach których publiczność będzie mogła obejrzeć spektakle eksperymentalne, koncerty na żywo, wziąć udział w promocji książek, wysłuchać wykładów oraz dyskusji, a w centrum festiwalowym, w kawiarni przy Nowym Świecie 63, obejrzeć filmy dokumentalne czy zapisy koncertów. Dla zagranicznych kuratorów, producentów, krytyków oraz dyrektorów festiwali organizowany jest pięciodniowy warsztat na temat sytuacji polskiego teatru Polish Theatre Show oraz Warszawski Obóz Teatralny dla animatorów życia kulturalnego z kraju w formie serii wykładów, spotkań i zajęć praktycznych.
          Rezerwacja i sprzedaż biletów rozpocznie się 22 marca. Bilety można nabywać w siedzibie organizatora – Instytutu Teatralnego, kasach biletowych wybranych scen oraz w Internecie. Więcej informacji na temat imprezy na stronach: http://warszawskie.org 
 

 

Nasi Partnerzy

 

Copyright ©  Turystyka Kulturowa 2008-2018


Ta strona internetowa używa pliki cookies w celu dostosowania serwisu do potrzeb użytkowników i w celach statystycznych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Brak zmiany tych ustawień oznacza akceptację dla cookies stosowanych przez nasz serwis.
Zamknij